[Melez Bir gün bir tavşan ormanda neşeyle yürüyormuş. Derken karşısına tanımadığı bir hayvan çıkmış.-"Nesin sen?" diye sormuş tavşan.-"Ben katırım. Annem eşşek, babam ise bir attır." demiş.-Tavşan "Hmm... hayli enteresan." diyerek yoluna devam etmiş.Derken yine tanımadığı bir hayvana rastlamış. -"Peki sen nesin?" .-"Ben bir kurt köpeğiyim. Annem köpek, babam ise kurttur." Tavşan yine "Enteresan..." diyerek ilerlemiş. . Ancak bu sefer karşısına ne idüğü belirsiz bir hayvan daha çıkmış.-"Sen de kimsin?" "Ben bir devekuşuyum." "Hassittir len..."]

Melez
     Bir gün bir tavşan ormanda neşeyle yürüyormuş.
Derken karşısına tanımadığı bir hayvan çıkmış.
-"Nesin sen?" diye sormuş tavşan.
-"Ben katırım. Annem eşşek, babam ise bir attır." demiş.
-Tavşan "Hmm... hayli enteresan." diyerek yoluna devam etmiş.
Derken yine tanımadığı bir hayvana rastlamış.
-"Peki sen nesin?" .
-"Ben bir kurt köpeğiyim. Annem köpek, babam ise kurttur." Tavşan yine "Enteresan..." diyerek ilerlemiş. . Ancak bu sefer karşısına ne idüğü belirsiz bir hayvan daha çıkmış.
-"Sen de kimsin?" "Ben bir devekuşuyum." "Hassittir len..."

Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın,
Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın,
Bir vatan kalbinin attığı yerdir.
 
Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
Gördüğüm bu tümsek, Anadolu’nda,
İstiklal uğrunda, namus yolunda,
Can veren Mehmed’in yattığı yerdir.  Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
Son vatan parçası geçerken ele,
Mehmed’in düşmanı boğuldu sele,
Mübârek kanını kattığı yerdir.

Düşün ki, haşrolan kan, kemik, etin
Yaptığı bu tümsek, amansız, çetin,
Bir harbin sonunda, bütün milletin,
Hürriyet zevkini tattığı yerdir. Şiir, Çanakkale Savaşı’nda, Gelibolu yamaçlarında yazıldı.

[Karamanlı'mızın her köyü bir başka güzel ama Dereköy'de orman olduğundan avantajlı.]

Karamanlı'mızın her köyü bir başka güzel ama Dereköy'de orman olduğundan avantajlı. 

Fotoğraf
Savcı morgdaki üç cesedi incelemek üzere gelmişti. Birinci ceset sırıtıyordu. Savcı nedenini sordu. "Milli piyangoda büyük ikramiyeyi kazandı, sevincine dayanamadı, kalp krizi geçirdi ve öldü." İkinci ceset de sırıtıyordu. Savcı yine nedenini sordu. "Bunun da oğlu dünyaya geldi. Sevinçten kalbine yenik düştü." Üçüncü ceset Temel`in kömür halindeki cesediydi. O da siritiyordu. "Bu neden öldü?" diye savcı yine sordu. "Efendim, bu vatandaşı yıldırım çarptı." "Peki neden sırıtıyor?" "Fotoğrafını çekiyorlar sanmış!"
/b]